چگونه می‌توانیم ترس از شکست را کاهش دهیم؟

ترس از شکست یکی از تجربیات درونی انسان است.

طبیعی است که هر وقت می‌خواهید کاری جدید انجام دهید

تا حدودی مضطرب شوید و در درون خود تشویش احساس کنید،

اما در برخی از افراد شاهد هستیم که ترس از شکست آن‌ها را کاملاً فلج می‌کند

و سبب می‌شود که آن‌ها از تجربه‌های جدید و چالش اجتناب کنند

و فرصت‌های رشد در زندگی را به راحتی از دست بدهند.

زمانی که شما شکست را به عنوان نتیجه‌ای دائمی و اجتناب‌ناپذیر در نظر می‌گیرید،

طبیعی است که از آن فراری باشید.

بنابراین از مکانیزم هایی مانند اهمال‌کاری استفاده می‌کنیم تا مواجهه با شکست را به تأخیر بیندازیم.

از تصمیم گرفتن طفره می‌رویم زیرا ممکن است اشتباهی مرتکب شویم

و یا خیلی زود به دلیل آنکه هنوز در نتوانستیم به موفقیت کامل برسیم،

از کار و تلاش دست میکشیم. بنابراین زمانی که اجازه می‌دهیم ترس ما را کنترل کند،

دچار نوعی حالت اجتنابی نسبت به همه چیز می‌شویم که به شدت به رشد ما آسیب میزند.

چه چیزی سبب ایجاد ترس از شکست می‌شود؟

هر کدام از ما ممکن است به دلیل خاصی اسیر ترس از شکست شویم:

  • ممکن است شما به خاطر اشتباهاتتان به شدتت مورد سرزنش و تنبیه قرار گرفته باشید
  • شما ارزش خود را بر پایه دستاوردهای زندگی تعیین می‌کنید
  • احساس حقارت دارید
  • به توانایی‌های خود شک دارید و مطمئن نیستید که می‌توانید موفق شوید
  • به انتقاد حساس هستید و به راحتی خجالت می‌کشید
  • کمال‌گرا هستید و انتظار دارید همه چیز کامل باشد
  • تفکر همه یا هیچ در ذهن شما وجود دارد

به صورت کلی، ترس از شکست از نگاه ما به شکست و عدم موفقیت و احساس که نسبت به آن داریم

ناشی می‌شود.

زمانی که شکست به صورت عادی و تجربه‌ای کمک‌کننده دیده می‌شود،

ما نگرش بهتر و مناسب‌تری نسبت به عدم موفقیت پیدا می‌کنیم

که در مدیریت احساس ترس موثر است.

از طرفی هیجان شرم نیز در این فرآیند بسیار موثر است.

فردی که در کودکی به شدت توسط والدین یا دیگران سرزنش شده،

از شرم عمیق در درون خود رنج می‌برد که در هر لحظه ممکن است

بنا بر دلایلی این شرم بالا بیاید. بنابراین طبیعی است

که فرد از هر چیزی که به نوعی شرم درونی او را تحریک کند فاصله می‌گیرد.

در واقع ترس از شکست در این افراد تبدیل به ترس از سرزنش می‌شود که در واقع کارکردی یکسان دارد.

چگونه می‌توانیم بر احساس ترس از شکست غلبه کنیم؟

شکست را شخصی نکنید:

انسان باید بتواند بین اینکه “من یک شکست‌خورده به تمام معنا هستم”

و “من در به دست آوردن هدفم شکست خوردم”،

تمایز قائل شود. هر کسی مرتکب اشتباه می‌شود و این بدین معنا نیست

که ما یک شکست‌خورده به تمام معنا هستیم.

فراموش نکنیم که نمی‌توان انسان را به عنوان موجود کامل در نظر گرفت.

شکست عادی است:

شکست به این معنا نیست که شما نقصی دارید یا فردی مشکل‌دار هستید.

تنها راهی که واقعاً می‌توان از شکست اجتناب کرد این است

که شما اصلاً دست به کاری نزنید. بنابراین باید شکست را بخشی ا فرآیند هر چیزی در نظر بگیرید.

نگاهی دوباره به شکست داشته باشید:

باور کنید در ورای هر شکستی، تجربه‌ای ارزشمند وجود دارد که شما باید آن را ببینید و از آن یاد بگیرید.

البته کاملاً طبیعی است که در هنگام ایجاد تجربه شکست به دلیل بروز احساسات ناخوشایند، نتوانید

این موضوع را درک کنید، اما حداقل وقتی که آرام‌تر شدید، یک‌بار دیگر عملکرد خود را بررسی کنید و ببینید

که چه اتفاقی افتاده و چه چیزی می‌توانست مانع بروز شکست شود. تجربه را در آغوش بگیرید.

تفکر همه یا هیچ را کنار بگذارید:

تفکر همه یا هیچ زندگی را برای انسان سخت می‌کند. طبیعی است

که ما در بین این دو نقطه محور (همه و هیچ) زندگی می‌کنیم.

البته ساختار روانی ما به گونه‌ای نیست که به راحتی بتوان باورهای عمیقمان نسبت به مسائل زندگی

را کنار بگذارید. اگر این نوع باور شما را آزار می‌دهد، توصیه می‌کنیم

که برای خلاصی از آن با یک روانشناس صحبت کنید.

قدم‌های آرام بردارید:

ما نمی‌خواهیم اجازه دهیم که ترس کنترل ما را در دست بگیرد

اما باید مراقب باشیم که برای ایجاد تغییر عجله نکنیم.

زیرا ممکن است دچار مشکل جدیدی بشویم که به اعتماد به نفس ما آسیب شدیدتری وارد کند.

تغییرات باید با ضرب آهنگ آهسته شکل بگیرد.

تمرکزتان را به جای کمال‌گرایی بر روی پیشرفت بگذارید:

این جمله را همیشه با خود تکرار کنید؛

پیشرفت، نه کمال‌گرایی. کمال‌گرایی کانون آسیب‌های بسیاری برای انسان است،

بنابراین باید بتوانیم آن را مدیریت کنیم. در هر شرایطی تلاش کنید تا موفقیت خود را ببینید.

بسیار مهم است که بدانیم از کجا مسیرمان شروع‌شده و الان به کجا رسیدهایم.

در نهایت به یاد داشته باشیم که ترس یکی از اساسی‌ترین هیجانات انسان است

و هدف ما این نیست که آن را سرکوب کنیم و یا نادیده بگیریم،

بلکه قرار است آن را مدیریت کنیم و به احساس اجازه دهیم سبب رشد و پیشرفت ما شود.

چگونه می‌توانیم به کودکان در سوگواری کمک کنیم – بخش اول

چگونه می‌توانیم ترس از شکست را کاهش دهیم؟

 

Leave a Reply