اختلال اسکیزوفرنی چیست؟/ بخش دوم

در ادامه مطلب گذشته به دلایل ایجاد و روش‌های درمان اختلال اسکیزوفرنی می‌پردازیم.

باید به یاد داشته باشیم که اسکیزوفرنی در دسته اختلالات سایکوتیک یا روان‌پریشی طبقه‌بندی می‌شود

و با اختلالات نوروتیک تفاوت دارد. این افراد اغلب نسبت به اختلال خود آگاه نیستند و رفتار و افکار عجیب و غریب

خود را کاملاً طبیعی می‌دانند.

 

دلایل ایجاد و تشخیص اختلال اسکیزوفرنی

متخصصین مغز و اعصاب سال‌ها است که در حال مطالعه اسکیزوفرنی هستند تا بتوانند اسرار آن را متوجه شوند.

بدون شک می‌توانیم آن را یکی از پر مطالعه ترین اختلالات روانی در نظر بگیریم. طبیعی است که متخصصین در

جستجوی یافتن عوامل ایجاد بیماری هستند تا بتوانند هم در حوزه پیشگیری و هم در حوزه درمان، تأثیرگذاری مناسب‌تری داشته باشند.

اختلال اسکیزوفرنی می‌تواند با در نظر گرفتن پتانسیل ژنتیکی، بیولوژیکی و افزایش ریسک، به عنوان یک بیماری موروثی در نظر گرفته شود.

مانند بسیاری دیگر از اختلالات روانی، دلیل بروز اسکیزوفرنیا هم به خوبی روشن نیست اما محققان معتقدند که مجموعه ای از عوامل

می‌تواند در ایجاد آن درگیر باشد. نوروترنزمیترهای (انتقال‌دهنده‌های عصبی) دوپامین، سروتونین، گلوتومات و GABA در ایجاد اختلال موثر هستند.

همچنین با توجه به تحقیقات گسترده‌ای که قبلاً به آن اشاره شد، نقش ژنتیک را هم نباید دست کم بگیریم. برخی مشکلات در کروموزومها

می‌تواند در ایجاد این بیماری موثر باشد، که البته هنوز به صورت دقیق کشف نشده است.

ارزیابی اختلال اسکیزوفرنی بر عهده متخصصین سلامت

روان نظیر روان‌پزشکان و روانشناسان بالینی است. معمولاً اختلال در ابتدای جوانی

خود را نشان می‌دهد و ارزیابی می‌شود. اولین توهمات یا هذیانات

عجیب و غریب فرد سبب می‌شود که او به متخصص سلامت روان مراجعه کند.

درمان اختلال اسکیزوفرنی

خوشبختانه در طول سالیان گذشته متخصصان توانسته‌اند به ترکیبات مناسب دارویی برای درمان این اختلال دست پیدا کنند.

اغلب انتظار داریم که یافتن ترکیب مناسب و اثرگذار دارو زمان ببرد،

زیرا هر فردی به داروهای ضد روان پرشی، متفاوت پاسخ می‌دهد.

بسیار مهم است که فرد بیمار در هنگام مصرف دارو ارتباط

نزدیکی برای چک کردن عوارض یا تأثیرات دارو، با روان‌پزشک خود داشته باشد.

 

در کنار مصرف دارو، شاهد بودیم روان‌درمانی برای بسیاری از بیماران مفید واقع شده است. البته

برگزاری جلسات روان‌درمانی برای این افراد کار بسیار مشکلی است که زیرا با بیماری سختی طرف هستیم.

توصیه می‌شود که فرد در هنگام مصرف داروهای ضد روان‌پریشی، در جلسات درمان فردی نیز حضور یابد زیرا

ترکیب این دو با یکدیگر بیش‌ترین سطح تأثیرگذاری را دارا می‌باشد.

از طرفی، گزارشات به ما نشان داده که گروه درمانی هم به عنوان یک شیوه درمانی دیگر مفید است.

آمارها و اطلاعات جلسات گروهی برگزار شده برای این بیماران در بیمارستان‌ها، به ما نشان داده

که گروه درمانی می‌تواند به تقویت مهارت‌های اجتماعی افراد و درک صحیحی آن‌ها از نشانگان و عوارض بیماری

کمک کند.

اما همان طور که قبلاً اشاره کردیم، اگرچه اختلال اسکیزوفرنی قابل‌درمان است اما ممکن است فرد مجبور شود

برای جلوگیری از بروز نشانگان اختلال، تا آخر عمر به درمان خود ادامه دهد یا حداقل تا آخر دوران جوانی طول بکشد.

زندگی کردن و مدیریت اختلال اسکیزوفرنی

با توجه به مطالبی که قبلاً بیان کردیم، اسکیزوفرنی یکی از مشکل‌ترین اختلالات است و مدیریت آن دشوار خواهد بود.

متخصصین تلاش می‌کنند تا بیماران زندگی خود را در بیمارستان سپری نکنند و یاد بگیرند چگونه با عوارض ناشی از

بیماری مواجه شوند.

ممکن است برخی از بیماران به سو مصرف دارو روی بیاورند تا راحت‌تر از عوارض اختلال فاصله بگیرند که البته گزینه خوبی

به شمار نمی‌رود و آسیب‌های خود را به همراه دارد.

بیمار باید در قدم اول با ماهیت اختلال اسکیزوفرنی آشنا شود و سپس درمان مناسب خود را با کمک متخصصین پیدا کند

و در نهایت روی برنامه درمانی متمرکز شود.  اما بیمارانی هستند

که به سختی می‌توانند اختلال خود را درک کنند و به سراغ درمان بروند.

این افراد نیازمند حمایت کامل از طرف خانواده و دوستان خود هستند. نزدیکان این بیماران باید با برنامه درمانی آشنا شوند

تا بدانند که برخورد مناسب با این بیماران چیست.

به خاطر داشته باشیم که حفظ برنامه درمانی اهمیت بسیاری در موفقیت بیمار در مواجه با این اختلال اسکیزوفرنی دارد.

کمک به بیماران اسکیزوفرنی

باید درک کنیم که این بیماران موقعیت بسیار خاصی در زندگی خود دارند.

کمک و حمایت اعضا خانواده و دوستان، در اغلب موارد، می‌تواند بسیار مفید باشد. آن‌ها باید درک کنند

که عوارض ناشی از بیماری نمی‌تواند قدرت درونی و شخصیت فردی بیمار را از بین ببرد.

این افراد به اندازه کسانی که مبتلا به دیابت یا سرطان هستند به کمک و حمایت نزدیکان نیازمندند.

اما متأسفانه بارها و بارها دیدهایم که ترس نزدیکان از این اختلال فرد بیمار را دچار مشکلات جدی می‌کند.

البته ترسیدن و شوکه شدن کاملاً طبیعی است زیرا شما در مقابل رفتار و گفته‌هایی قرار دارید که

معنایی برای شما ندارد و نمی‌توانید آن‌ها را بفهمید. اما باید این ترس را درک کنید و اجازه ندهید که مانع

کمک و حمایت شما شود. متخصصین سلامت روان می‌توانند در آشنایی با عوارض و رفتارهای ناشی از

اختلال به خانواده و نزدیکان کمک کنند.

اختلال اسکیزوفرنی چیست؟/ بخش اول

اختلال اسکیزوفرنی چیست؟

Leave a Reply